Türk Borçlar Kanunu, kiraya verenin kira sözleşmesini sona erdirerek kiracının tahliyesini talep edebileceği halleri sınırlı sayıda düzenler. Bu haller arasında kira bedelinin ödenmemesi (temerrüt), kiraya verenin veya yakınlarının ihtiyacı, kiracının verdiği tahliye taahhüdü ve taşınmazı sonradan edinen yeni malikin ihtiyacı öne çıkar.
Kiracı kira bedelini veya yan giderleri ödemede temerrüde düşerse, kiraya veren yazılı bir ihtarla konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün süre vererek borcun ödenmesini isteyebilir; süre sonunda ödeme yapılmazsa sözleşme feshedilip tahliye talep edilebilir. Kiraya verenin kendisinin veya belirli yakınlarının konut ya da işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye talebinde bulunması da mümkündür.
Kiracının sözleşme kurulduktan sonra imzaladığı yazılı tahliye taahhüdü de geçerli bir tahliye sebebidir; kiraya veren, taahhütte belirtilen tarihten itibaren bir ay içinde icra takibi veya tahliye davası yoluna başvurabilir. Taşınmazı sonradan edinen yeni malik ise edinme tarihinden itibaren bir ay içinde durumu kiracıya bildirip altı ay sonunda ihtiyaç sebebiyle tahliye davası açabilir.
Tahliye süreçlerinde ihtarın usulüne uygun yapılması, sürelerin doğru hesaplanması ve gerekli belgelerin eksiksiz sunulması büyük önem taşır; aksi halde talep reddedilebilir. Bu nedenle tahliye sürecine başlamadan önce somut duruma özgü değerlendirme için bir avukata danışılması önerilir.