شعبه هفتم حقوقی دیوان عالی کشور ترکیه مقرر کرد که زمانی که به کارگر برای ادای فریضه دینی اختصاص داده میشود، در مفهوم 4857 sayılı İş Kanunu m.68 حکم استراحت بینابین را دارد. بیان شد که در محاسبه اضافهکاری، این زمانهای صرفشده برای نماز نیز باید بهعنوان استراحت بینابین لحاظ شود و حکمی که بدون توجه به این نکته بر مبنای محاسبه اضافهکاری صادر شده، باید به همین دلیل نقض گردد.
